Η μετάβαση από τη διαχείριση της καταστροφής στη διαχείριση του κινδύνου αποτελεί προϋπόθεση για την ανθεκτικότητα της Θεσσαλίας, αποτελεί προϋπόθεση για την ανθεκτικότητα της χώρας. Αυτό ήταν το κεντρικό μήνυμα της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου, στη Δημοτική Πινακοθήκη Λάρισας, η εκδήλωση των Τομέων Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Υποδομών και Μεταφορών και Τοπικής Αυτοδιοίκησης της ΕΛ.Α.Σ., με θέμα «Είμαστε έτοιμοι για τον επόμενο Daniel;».
Στον χαιρετισμό της, η Ζωή Ακριβούλη, εκπρόσωπος της Πολιτικής Επιτροπής της ΕΛ.Α.Σ., τόνισε την ανάγκη ενός νέου αναπτυξιακού υποδείγματος για τη Θεσσαλία, ώστε οι κάτοικοι να μπορούν να εργάζονται, να παράγουν και να παραμένουν στον τόπο τους.
Ο Περιφερειάρχης Θεσσαλίας Δημήτρης Κουρέτας παρουσίασε στοιχεία για την αποκατάσταση των υποδομών και τα αντιπλημμυρικά έργα που έχουν ολοκληρωθεί ή βρίσκονται σε εξέλιξη. Παρουσίασε επίσης καινοτόμα προγνωστικά εργαλεία που αξιοποιεί η Πολιτική Προστασία της Περιφέρειας, σε συνεργασία με τη μονάδα METEO του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών και το ΕΛΚΕΘΕ. Υπογράμμισε τα όρια των υφιστάμενων παρεμβάσεων και την ανάγκη προώθησης των μεγάλων έργων ανάσχεσης στον Ενιπέα, στην Πύλη και στο Μουζάκι.
Στο πρώτο πάνελ, «Επιστήμη, Υποδομές και Ετοιμότητα», με συντονίστρια τη Βανέσσα Κατσαρδή, Αναπληρώτρια Τομεάρχη Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, συμμετείχαν ο Καθηγητής Υδρογεωλογίας του ΑΠΘ Κώστας Βουδούρης, μέλος του Τομέα Περιβάλλοντος, ο Κωστής Λαγουβάρδος, Τομεάρχης Περιβάλλοντος και Ενέργειας , ο Νίκος Τρίαντος, Τομεάρχης Υποδομών και Μεταφορών, και ο Δημήτρης Δημητρίου, Καθηγητής Οικονομικών του ΔΠΘ και Αναπληρωτής Τομεάρχης Υποδομών και Μεταφορών. Οι παρεμβάσεις ανέδειξαν την ανάγκη συνδυασμού αντιπλημμυρικών έργων, συντήρησης υποδομών και δοκιμασμένων σχεδίων προστασίας, με κάθε προειδοποίηση να συνδέεται με συγκεκριμένες ενέργειες και διαθέσιμα μέσα. Τονίστηκε επίσης ότι το συνολικό κόστος μιας καταστροφής περιλαμβάνει, πέρα από τις δαπάνες αποκατάστασης, την απώλεια παραγωγής και εισοδήματος, τις διακοπές βασικών υπηρεσιών και τις μακροχρόνιες κοινωνικές επιπτώσεις.
